Αποτελεσματικότερη Χρήση Βιολογικών Πόρων

Σε κάθε οικοσύστημα, όπως και στα θαλάσσια, η σύνδεση που έχουν τα μέλη κάθε οικοσυστήματος μεταξύ τους αποτυπώνεται και με το τροφικό επίπεδο που κάθε ένα από αυτά έχει. Το κλασματικό τροφικό επίπεδο κατά τους Cascuel D. & Pauly D. (2009) είναι ένας αριθμός που εκφράζει την σχετική θέση ενός οργανισμού στην ιεραρχία του τροφικού πλέγματος κάθε οικοσυστήματος και βασίζεται στις διατροφικές συνήθειες του ίδιου οργανισμού και το τροφικό επίπεδο των λειών του.

Η διεθνής βάση για τα αλιεύματα FISH BASE (www.fishbase.org) δίνει σειρά πληροφοριών για κάθε ένα από τα είδη αλιευμάτων σύμφωνα με την οποία το Λαβράκι (Dicentrarchus labrax) έχει τροφικό επίπεδο 3,79 και η Τσιπούρα (Sparus aurata) 3,26. Αντίστοιχα για το εκτρεφόμενο Λαβράκι και την εκτρεφόμενη Τσιπούρα, λαμβάνοντας υπόψη την σύσταση των ιχθυοτροφών, τα τροφικά τους επίπεδα είναι 2,03 και 1,81 αντίστοιχα. Οι τιμές αυτές είναι ιδιαίτερα χαμηλές και αξίζει να σημειώσουμε ότι είναι χαμηλότερες ακόμη και από το τροφικό επίπεδο των ψαριών που προορίζονται για ιχθυάλευρα (Engraulis ringens 2,7) και όχι για ανθρώπινη χρήση. Έτσι τα εκτρεφόμενα ψάρια συμβάλουν με αυτό τον τρόπο στην αναβάθμιση χαμηλότερου τροφικού επιπέδου οργανισμών σε υψηλότερο και πιο εύληπτο από τον άνθρωπο. Αυτό αποτελεί μια απόδειξη της καλύτερης χρήσης των διαθέσιμων ανανεώσιμων βιολογικών πόρων, από την ιχθυοκαλλιέργεια, για την παραγωγή τροφίμων υψηλής διατροφικής αξίας.

Η εκτροφή της Τσιπούρας και του Λαβρακίου πραγματοποιείται με τροφές που έχουν σαν βασικά συστατικά τους, ιχθυάλευρα και ιχθυέλαιο, αλλά και δημητριακά που παράγονται σε χερσαίες καλλιέργειες , όπως το σιτάρι, το καλαμπόκι και η σόγια.

Χρησιμοποιώντας υλικά που με διαφορετικό τρόπο δεν θα έφταναν στο πιάτο μας, όπως νωπά αλιεύματα που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ανθρώπινη κατανάλωση (λόγω γεύσης, υψηλής παρουσίας οστών κ.α.) ή άλλες ύλες όπως τα δημητριακά με χαμηλότερη διατροφική αξία, παράγουμε προϊόντα υψηλής διατροφικής αξίας, όπως τα νωπά ψάρια ιχθυοκαλλιέργειας.